Wim Jonkman wint J.K. Egbertsprijs 2015


Zondagmiddag 8 februari 2015 heeft juryvoorzitter Annabelle Birnie, directeur van het Drents Museum, namens het Kunstlievend Genootschap Pictura te Groningen de volgende winnaar van de J.K. Egbertsprijs bekend gemaakt. De jury heeft gekozen voor Wim Jonkman. 

De andere genomineerden voor de prijs waren de beeldend kunstenaars Barend Blankert, Olga Wiese, Joachim Nieuwhof en Martin Tissing. Van hen kreeg Barend Blankert de meeste stemmen van de bezoekers. Aan deze publieksprijs is een tentoonstelling in Pictura verbonden.

Met de Egbertsprijs wil Pictura aandacht vragen voor de schilderkunst in brede zin, de geloofwaardigheid van Pictura als kunstzinnig genootschap versterken en nieuw publiek interesseren voor zijn activiteiten.

De jury heeft verheugd vastgesteld dat met de genomineerden en hun werk een hoog niveau van kunstbeoefening aan de orde is. Het was dan ook geen eenvoudige zaak om met deze hoogstaande kwaliteit een prijswinnaar aan te wijzen. Door zorgvuldig beraad is de keuze gevallen op de kunstenaar die de jury heeft verrast met de helderheid van zijn werk en de ontwikkeling daarin, het experiment wordt niet uit de weg  gegaan. De jury bewondert onder meer het licht-donker contrast en de gelaagdheid van het werk en de bijdrage die de winnaar levert aan de Noordelijke regio als kunstenaar en als docent.

Bovendien is de kunstenaar is nationaal en internationaal actief en ondersteunt contacten in binnen- en buitenland. Tenslotte heeft de jury aandacht besteed aan de afweging talentprijs-oeuvreprijs. Door de keuze van de winnaar is de prijs dit keer gevallen op een oeuvreprijs.

Wim Jonkman (Winterswijk, 1947) volgde van 1966-1972 een studie MOA en B  tekenen aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Daarna zette hij er zijn studie voort aan de afdeling Vrije Grafiek, In 1972 ontving hij de zilveren medaille van de Prix de Rome voor Grafiek (Rijksacademie). Dit was voor hem de aanleiding tot een speciaal-studie 'steendruk in kleur' te Parijs. Hij woonde en werkte 6 jaar in de Cité Internationale des Arts, voor welke hij in 1976 een steendrukkerij opzette en beheerde. Na aanstelling als docent steendruk aan de Academie Minerva te Groningen in (1978) installeert hij zich in 1979 in Noord Nederland, waar hij steendrukkerij 'OBELISK' opzet. Na beëindiging van zijn docentschap in 2010, richt hij zich hier geheel en al op en ontvangt er regelmatig binnen en buitenlandse steendrukkers voor gezamenlijke projecten. In zijn werk onderzoekt Wim Jonkman doorlopend onze perceptie van de omringende werkelijkheid. Dit leidt bij hem tot collageachtige en gelaagde voorstellingen van een veelal,  bekentenisloze herkenbaarheid, die vragen om een nieuwe interpretatie.

In 1972 overleed mevrouw A. Egberts-Beijer. Zij liet testamentair vastleggen dat een deel van de nalatenschap van haar en haar man diende te worden aangewend voor een prijs, die moest worden uitgereikt aan een schilder die hiervoor naar het oordeel van het Kunstlievend Genootschap Pictura te Groningen in aanmerking komt. De prijs kreeg de naam van haar echtgenoot en is bedoeld ter aanmoediging van jong talent en als een oeuvreprijs voor werkzame kunstenaars. 

Schilder/beeldhouwer Klaas van Dijk was in 1977 de eerste winnaar van deze prijs. Daarna voltrok zich de uitreiking in onregelmatige tussenpozen. Aquarellist Franc van Oort ontving de prijs in 1982, Theo Leydekkers in 1983 vanwege zijn gemengde technieken. Willem Boudewijn Wolthuis was de vierde ontvanger, in 1984. In 1988 kreeg schilder Flip Gaasendam de prijs en Karel Buskes ontving hem in 1991. Nicolaas Ririmasse ontving de prijs in 1995. De achtste uitreiking voltrok zich in 2000 en wel aan Michael Buter. De J.K. Egbertsprijs 2007, en tot nu toe de laatste, is gegaan naar Annemarie Busschers voor haar typisch hedendaagse realistische schilderkunst.

___________________________________________________________________________________


Kunstlievend Genootschap Pictura reikt in 2015 opnieuw de J.K. Egbertsprijs uit. Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 5.000,-. De Egbertsprijs wordt gemiddeld om de vijf jaar door Pictura uitgereikt aan een noordelijke kunstschilder en is bedoeld als oeuvreprijs of als aanmoediging van jong talent. Vernoemd naar het echtpaar Egberts-Beijer, dat testamentair liet vastleggen, dat een deel van hun nalatenschap voor deze kunstprijs moest worden aangewend, is de prijs sinds 1977 tien keer uitgereikt. De huidige genomineerden zijn Barend Blankert, Joachim Nieuwhof, Martin Tissing, Olga Wiese en Wim Jonkman. Op zondag 8 februari a.s. maakt juryvoorzitter Annabelle Birnie, directeur van het Drents Museum, om 15.00 uur de winnaar bekend. Naast de juryprijs wordt tevens de publieksprijs bekend gemaakt. Stemmen kan via onze website en in de galerie.

Zondag 11 januari om 16.00 uur wordt door Annabelle Birnie, directeur van het Drents Museum, de expositie over het werk van de genomineerden geopend. 

Klik hier voor de uitnodiging in pdf formaat

 


Barend Blankert, Atelier, 153 x 168 cm, 2006-2007, 

BAREND BLANKERT (Kampen, 1941) is sinds 1961 werkzaam als beeldend kunstenaar. Hij volgde van 1960 tot 1963 een opleiding aan de Rijksnormaalschool ter Opleiding voor Tekenleraren in Amsterdam en was van 1971 tot 1992 verbonden aan de Academie Minerva in Groningen. Blankert woont en werkt sinds 2002 in Salles d’Aude, Frankrijk. Voor zijn werk ontving hij o.a. de Smelik & Stokking-prijs (1999), de Sacha Tanja-penning (2006) en tweemaal een werkbeurs van het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst (FBKVB). Zijn werk bevindt zich in diverse musea, bedrijfscollecties en particuliere verzamelingen. Recent exposeerde hij in Brussel bij Mineta fine art. Zijn werk kenmerkt zich door melancholische voorstellingen in een nogal realistische stijl. ‘Door middel van een bijzonder gevoel voor kleur en vlakverdeling creëert hij in zijn werk een eigen wereld, die vervuld is van eenzaamheid en argwaan.’ (cat. Re:Society, bij expositie ‘The Hidden Picture’, Cobra Museum, Amstelveen, 2014).

___________________________________________________________________________________


Joachim Nieuwhof, Zonder titel, 184 x 270 cm, 2013, 

JOACHIM NIEUWHOF (Drachten, 1984) volgde van 2006 tot 2010 de opleiding Autonoom Beeldende Kunst aan Academie Minerva te Groningen. Nieuwhof is onderscheiden met het Coba de Groot Stipendium (2010) en is genomineerd voor de ArtOlive Award 2010 en de Buning Brongers Painting Awards 2012. Hij exposeerde in musea, onder meer in Belvedère, en heeft kunst in bedrijfscollecties. ‘Zijn werk heeft een enorme aantrekkingskracht maar het stoot me tegelijk af’, schrijft Rob Perree treffend over Nieuwhof. De vaak immense werken van de Groninger schilder zijn macaber, ruimtelijk, zwartgallig, symbolisch en fantasierijk tegelijk. Nieuwhof maakt graag gebruik van zijn doek, wat verklaart waarom zijn schilderijen veelal groots zijn opgezet, zowel in gebaar als in oppervlakte. Naast de grote schilderijen bestaan de laatste werken van zijn hand uit fijne pentekeningen. Afgelopen zomer verbleef Joachim in Italië waar hij als artist in recidence verder werkte aan zijn eigen mysterie. Hoe mysterieus de werken ook overkomen ze verhouden zich echter altijd tot Nieuwhofs directe leefomgeving.

___________________________________________________________________________________


Martin Tissing, Amore, 81 x 162 cm, 2013-2014, 

MARTIN TISSING (Groningen, 1936) is één van de bekendste Groninger kunstschilders van na de oorlog. Hij heeft zijn opleiding genoten aan de Academie Minerva en aan de Academie van Warschau. Hij begon te schilderen toen de Groningse kunst zich ontworstelde aan de invloeden van De Ploeg. Tissing zocht zijn inspiratie in een eigentijds modernisme. Rond 1980 beleeft de expressieve schilderkunst een herwaardering en daarmee nam de belangstelling voor het werk van Tissing toe. In 1991 gaf hij zijn docentschap aan de Academie Minerva op om zich volledig te kunnen wijden aan zijn kunst. Het luidde een periode in waarin hij een geheel eigen beeldtaal ontwikkelt. Zijn abstracte schilderijen zijn zorgvuldig opgebouwd, laag over laag. De textuur en diepte van de verfhuid, de zichtbare streken van de penseel maken onderdeel uit van de mystieke geladenheid van het werk. Te voorschijn komende en vervagende vormen zijn tegen elkaar afgezet in harmonieuze composities. Tegelijkertijd is zijn werk doortrokken van gevoeligheid en melancholie, met als uitkomst: ontroerende, invoelbare beelden. Tissings werk is te vinden in in privé- en bedrijfscollecties en verschillende musea.

___________________________________________________________________________________


Olga Wiese, Orinoco ocarino, 150 x 180 cm, 2008-2014, olieverf op canvas

OLGA WIESE (Middelburg, 1944) is sinds 1962 beeldend kunstenaar. Zij is schilder/tekenaar en woont en werkt in Groningen. Haar werk is te vinden in diverse bedrijfscollecties en musea, zoals het Groninger Museum. In 1991 ontving ze de Wessel Gansfort Award. Haar carrière in de afgelopen twintig jaar blijkt er een van consistente ontwikkeling. Recent exposeerde zij met 'Het rijk der kneuzen' in Museum de Buitenplaats in Eelde. Schilderijen van Olga Wiese nemen je mee naar een wereld vol absurde taferelen en tragische figuranten. In haar laatste werk toont ze een precisie van tekening en een rijkdom aan kleur die haar schilderijen monumenten van moderne fantasie maken. Ze laat de kijker lopen door een landschap vol ongelooflijke visuele avonturen

___________________________________________________________________________________


Wim Jonkman, Binnen haperend handbereik, 125 x 95 cm, steendruk

WIM JONKMAN (Winterswijk 1947) volgde van 1966-1972 een studie MOA en B- tekenen aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Daarna zette hij er zijn studie voort aan de afdeling Vrije Grafiek. In 1972 ontving hij de zilveren medaille van de Prix de Rome voor Grafiek (Rijksacademie). Dit vormde voor hem de aanleiding tot een speciaal-studie ‘steendruk in kleur’ te Parijs. Hij werkte zes jaar in de Cité Internationale des Arts, voor welke hij in 1976 een steendrukkerij opzette en beheerde. Na aanstelling als docent steendruk aan de Academie Minerva te Groningen in (1978) vestigt hij zich in 1979 in Noord-Nederland, waar hij steendrukkerij ‘OBELISK’ opzet. Na beëindiging van zijn onderwijsloopbaan in 2010, richt hij zich geheel en al op “OBELISK” en ontvangt er regelmatig binnen- en buitenlandse steendrukkers voor gezamenlijke projecten. In zijn werk onderzoekt Wim Jonkman doorlopend onze perceptie van de omringende werkelijkheid. Dit leidt bij hem tot collageachtige en gelaagde voorstellingen van een veelal, betekenisloze herkenbaarheid, die vragen om een nieuwe interpretatie. 

___________________________________________________________________________________